Srbija se nalazi u centralnom delu Balkanskog poluostrva, na najvažnijim putnim pravcima koji povezuju Evropu i Aziju i zauzima površinu od 88,361km2. Ona je u zapadnoevropskoj vremenskoj zoni (jedan sat ispred griničkog vremena).
Klima: Klima je umereno kontinentalna sa postepenim prelazom izmedu četiri godišnja doba.
Reljef: Srbija je raskrsnica Evrope i geopolitički važna teritorija. Međunarodni putevi i železničke pruge, koji prolaze dolinama njenih reka, čine najkraću vezu između zapadne i centralne Evrope, s jedne, i Bliskog istoka, Azije i Afrike, s druge strane. Ovi putevi prate pravac doline reke Morave, koji se kod Niša razdvaja na dva kraka. Jedan prati Južnu Moravu i Vardarsku dolinu do Soluna, a drugi reku Nišavu prema Sofiji i Istanbulu. Reke Srbije pripadaju basenima Crnog, Jadranskog i Egejskog mora. Tri su plovne: Dunav, Sava i Tisa. Najduža reka je Dunav a njegov basen je oduvek bio važan za Srbiju. Septembra 1992, kada je otvoren kanal Rajna-Majna-Dunav, Crno more i luke Bliskog i Dalekog istoka su postale mnogo bliže Evropi. Veza sa Jadranskim morem i Crnom Gorom je pruga Beograd-Bar. Severni deo Srbije, Vojvodina, pretežno je ravničarski, dok su centralni i južni delovi brdoviti i planinski. Ravnice su u Panonskoj niziji i njenim obodnim delovima: Mačva, Posavina, Pomoravlje, Stig i Negotinska krajina u istočnoj Srbiji. Srbija ima 55% obradive površine, dok je 27% pod šumom. Visinu od preko 2,000 metara dostiže 15 planinskih vrhova, od kojih je najviši Žeravica na Prokletijama (2,656 m). Dužina granica Srbije je 2,397 km. Na istoku Srbija se graniči sa Bugarskom, na severoistoku sa Rumunijom, na severu sa Mađarskom, na zapadu sa Hrvatskom i Bosnom i Hercegovinom, a na jugu sa Crnom Gorom, Albanijom i Bivšom Jugoslovenskom republikom Makedonijom.
Stanovništvo: Etnički sastav stanovništva Republike Srbije je vrlo raznovrstan, što je rezultat dinamičnih događaja tokom istorije na ovom prostoru. Većinsko stanovništvo su Srbi, dok pored njih u Srbiji živi još 37 nacionalnosti. Svi građani imaju ista prava i dužnosti i uživaju punu nacionalnu ravnopravnost. Ustavom Republike Srbije nacionalnim manjinama su zagarantovana prava po najvišim međunarodnim standardima. Na osnovu poslednjeg popisa iz 2002. godine Srbija ima 7,498,001 stanovnika (bez podataka sa Kosova i Metohije). Srbi čine 82,86% stanovništva, zatim slede Mađari (3,91%), Bošnjaci (1,82%), Romi (1,44%), Hrvati (0,94%), Albanci (0,82%), Slovaci (0,79%), Vlasi (0,53%), Rumuni (0,46%), Bugari (0,27%) i drugi.
Jezik: Zvanični jezik u Srbiji je srpski, koji pripada grupi južnoslovenskih jezika. U službenoj upotrebi je ćirilično pismo, a veoma je rasprostranjeno i latinično pismo, jer se oba pisma uče u školama. Srpska ćirilica ima 30 slova - za svaki glas po jedno slovo, što je čini jedinstvenom u odnosu na druga pisma. Jezici i pisma nacionalnih manjina su u službenoj upotrebi u područjima u kojima žive. Strancima se za komunikaciju preporučuje engleski, a u manjem obimu upotrebljivi su i nemački, francuski i ruski.
Veroispovest: Stanovništvo u Srbiji je najvećim delom pravoslavno-hrišćanske veroispovesti. Srpska pravoslavna crkva, autokefalna od 1219. godine, imala je važnu ulogu u razvoju i očuvanju srpskog nacionalnog identiteta. Rumuni, Bugari i većina romskog stanovništva su takođe pravoslavne vere. Osim Srpske Pravoslavne crkve postoje i druge verske zajednice u Srbiji: Islamska, Katolička, Protestantska, Jevrejska i druge.
Više Informacija
Turistička Organizacija Srbije