|
|
Mačevanje u širem smislu označava borilačku veštinu u kojoj se dva protivnika bore hladnim oružjem (mačem, sabljom, nožem) koje drže u ruci te njime pokušavaju da ubodu ili saseku protivnika. U užem smislu, mačevanje se koristi kao naziv sporta u kojem se dva takmičara bore propisanim oružjem i zaštićeni su odgovarajućom zaštitnom opremom.Postoje tri osnovne discipline u mačevanju, koje se razlikuju po vrsti oružja i delu tela protivnika na kojem se priznaje pogodak, a koji se naziva važeća površina. Floret je oružje kojim se pogodak ostavruje isključivo ubodom, dakle samo vrhom.
U istorijskom aspektu predviđen je kao verzija za vežbanje rapira,značajno umanjene mase kako bi se mačevaocu omogučilo dugotrajnije uvežbavanje tehnike. Floret je zadržao isti oblik kao iz kojeg je iznikao, pa je za razliku od sportskog mača lakši, sa manjom zaštitnom košaricom (garda) i nešto jače izraženom savitljivošću. Važeća površina je isključivo torzo protivnika, dakle gornji deo tela bez ruku, glave i vrata. Pogodak u nevažeći deo tela se ne boduje, ali se nakon takvog pogotka borba prekida i udarci nakon toga se ne broje do ponovnog znaka za početak borbe. Mač je najmasivnije od tri oružja, kao sportsko oružje direktni je naslednik istorijskog rapira, a pogodak u sportskoj borbi postiže se isključivo ubodom. Važeća površina je kod mača čitavo telo. Sablja je oružje kod kojeg se pogodak postiže ubodom i sečenjem. To znači da se pogodak priznaje dodirom važaće površine bilo kojim delom oštrice sablje: vrhom ili oštricom. Kod sablje je važeća površina gornji deo tela protivnika.
|
|